Τόκιο, παραμονή Πρωτοχρονιάς 2000. Σε ένα σπίτι δίπλα στο πάρκο Soshigaya, μια οικογένεια περιμένει τον νέο αιώνα. Μέσα στη νύχτα, κάποιος μπαίνει.
Φανταστείτε τη Setagaya, ένα ήσυχο προάστιο στα δυτικά του Τόκιο, το βράδυ της 30ής Δεκεμβρίου 2000. Σε λίγες ώρες ξεκινά όχι μόνο νέα χρονιά, αλλά και νέος αιώνας. Τα σπίτια έχουν καθαριστεί για την Πρωτοχρονιά, τη σημαντικότερη γιορτή της Ιαπωνίας.
Στην άκρη του πάρκου Soshigaya, πίσω από τα δέντρα, ένα διώροφο σπίτι έχει ακόμη φως. Μέσα, ένα ζευγάρι και τα δύο παιδιά του περνούν μια συνηθισμένη βραδιά.
Αργά το βράδυ, κάποιος πλησιάζει από την πλευρά του πάρκου. Αυτό που θα συμβεί τις επόμενες ώρες θα απασχολήσει την αστυνομία του Τόκιο για ένα τέταρτο του αιώνα. Ποιος ήταν, και γιατί διάλεξε αυτό το σπίτι;
Ο Mikio Miyazawa ήταν 44 ετών και εργαζόταν σε εταιρεία. Η σύζυγός του Yasuko ήταν 41.
Ζούσαν με τα δύο παιδιά τους, την οκτάχρονη Niina και τον εξάχρονο Rei, στη γειτονιά Kamisoshigaya. Το σπίτι τους ακουμπούσε στο πάρκο Soshigaya. Στο διπλανό σπίτι έμενε η μητέρα της Yasuko.
Ήταν μια συνηθισμένη οικογένεια, χωρίς γνωστές διαμάχες ή εχθρούς.
Φωτογραφία: 珈琲牛乳 (Panoramio) / Wikimedia Commons, CC BY 3.0
Κάποια στιγμή μετά τις 23:00, σύμφωνα με όσα θα ανασυνθέσουν αργότερα οι ερευνητές, ένας άνδρας μπαίνει στο σπίτι. Πιθανότατα από ένα παράθυρο του μπάνιου στον επάνω όροφο, στην πλευρά που βλέπει στο πάρκο. Η σήτα θα βρεθεί αργότερα στο έδαφος, με ίχνη στο χώμα από κάτω.
Το ακριβές σημείο εισόδου, πάντως, δεν έχει διευκρινιστεί ποτέ οριστικά.
Το πρωί της 31ης Δεκεμβρίου, παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η Haruko, η μητέρα της Yasuko, προσπαθεί να επικοινωνήσει με την κόρη της. Κανείς δεν απαντά.
Περνά στο διπλανό σπίτι και χτυπά το κουδούνι. Τίποτα. Χτυπά ξανά. Η σιωπή μοιάζει παράταιρη για ένα σπίτι με δύο μικρά παιδιά, την πιο πολυάσχολη μέρα της χρονιάς.
Στις 10:40 μπαίνει μέσα και βρίσκει και τους τέσσερις νεκρούς.
Σύμφωνα με την Αστυνομία του Τόκιο, το έγκλημα έγινε από περίπου τις 23:00 της 30ής Δεκεμβρίου ως τα ξημερώματα της 31ης. Τρία από τα θύματα μαχαιρώθηκαν· ο μικρός Rei στραγγαλίστηκε.
Φωτογραφία: Thirteen-fri / Wikimedia Commons, CC0
Καθώς οι ερευνητές εξετάζουν το σπίτι, προκύπτει κάτι που κάνει την υπόθεση μοναδική. Ο άνθρωπος που μπήκε εκείνο το βράδυ δεν έφυγε αμέσως. Έμεινε στο σπίτι από δύο έως και δέκα ώρες, κατά τις εκτιμήσεις. Σε αυτό το διάστημα:
Φωτογραφία: Thirteen-fri / Wikimedia Commons, CC0
Όταν τελικά έφυγε, άφησε ένα μαχαίρι, ένα κασκόλ, ένα τσαντάκι μέσης, πουκάμισο, μαύρο μπουφάν, καπέλο, γάντια και δύο μαντήλια. Για κάποιον που δεν ήθελε να συλληφθεί, ήταν σχεδόν σαν να άφηνε υπογραφή.
Τα ευρήματα που θα καταγράψει η αστυνομία:
Η έρευνα ξεκινά με ένα πλεονέκτημα που λίγες υποθέσεις έχουν: σχεδόν ολόκληρο το «αποτύπωμα» του δράστη. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2025 η Αστυνομία του Τόκιο θα κινητοποιήσει συνολικά περίπου 298.300 αστυνομικούς και θα ελέγξει περίπου 14.700 πληροφορίες από το κοινό.
Ύψος γύρω στα 170 εκατοστά, λεπτή σωματοδομή, πιθανότατα δεξιόχειρας. Η ηλικία του παραμένει ανοιχτό ζήτημα.
Το 2018 η αστυνομία έκανε λόγο για νεαρό 15–22 ετών. Το 2025 ιαπωνικά μέσα ανέφεραν ότι νεότερη ανάλυση DNA δείχνει άνδρα πιθανώς γύρω στα 30 τη στιγμή του εγκλήματος (Wikipedia).
Στο τσαντάκι μέσης βρέθηκαν ίχνη άμμου. Οι αναλύσεις που αναφέρθηκαν στον Τύπο τα συνέδεσαν με περιοχές των ΗΠΑ αλλά και με πάρκο για σκέιτμπορντ στην Ιαπωνία.
Από εκεί ξεκίνησε η θεωρία ότι ο δράστης ήταν νεαρός σκέιτερ. Δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Κατά καιρούς εμφανίστηκαν διάφορα νήματα, κανένα από τα οποία δεν οδήγησε σε ύποπτο:
Ό,τι διαβάζετε για «προσωπική εκδίκηση» ή «σχέση με γνωστό» παραμένει εικασία.
Τον Δεκέμβριο του 2023, αστυνομικοί του τμήματος Seijo μοίρασαν φυλλάδια στον σταθμό Seijōgakuen-mae ζητώντας πληροφορίες.
Μέχρι το 2010, ακόμη και οι βαρύτεροι φόνοι στην Ιαπωνία παραγράφονταν μετά από ορισμένο αριθμό ετών. Για την υπόθεση Setagaya αυτό σήμαινε ότι κάποια μέρα ο δράστης δεν θα μπορούσε πια να διωχθεί.
Οι οικογένειες θυμάτων ανεξιχνίαστων φόνων οργανώθηκαν και πίεσαν για αλλαγή. Η υπόθεση των Miyazawa έγινε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, και το 2010 η παραγραφή καταργήθηκε για τους φόνους που επισύρουν θανατική ποινή.
Τον Μάιο του 2024 το δημοτικό συμβούλιο της Setagaya ζήτησε να αξιοποιούνται περισσότερο τα γενετικά δεδομένα. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο σύλλογος οικογενειών θυμάτων «Sora no Kai» κατέθεσε αίτημα για ειδικό νόμο.
Η γενετική γενεαλογία, που έλυσε υποθέσεις δεκαετιών στις ΗΠΑ, προϋποθέτει βάσεις δεδομένων και κανόνες ιδιωτικότητας που η Ιαπωνία δεν έχει ακόμη. Μέχρι τότε, το DNA του δράστη μένει ένα ισχυρό στοιχείο χωρίς αντίστοιχο.
«Η αστυνομία ξέρει τόσα πολλά για τον δολοφόνο — τα πάντα εκτός από το ποιος είναι και γιατί το έκανε.»
ABC (Αυστραλία), 2019 (σε ελληνική απόδοση)
Το DNA είναι χρήσιμο μόνο αν υπάρχει κάτι για να το συγκρίνετε. Η Ιαπωνία δεν διαθέτει εθνικό νομικό πλαίσιο για τη χρήση γενετικής γενεαλογίας, όπως έχει γίνει σε άλλες χώρες.
Επειδή ο δράστης ίσως δεν είναι Ιάπωνας ή ίσως έφυγε από τη χώρα, η αστυνομία ζήτησε και τη συνδρομή της Interpol. Μέχρι σήμερα, χωρίς δημόσιο αποτέλεσμα.
Το 2024 η αστυνομία δέχτηκε μόλις 184 νέες πληροφορίες. Οι περισσότεροι σημερινοί αστυνομικοί του Τόκιο μπήκαν στο σώμα μετά το 2000.
Γι’ αυτό η μονάδα ανεξιχνίαστων υποθέσεων κάνει διαλέξεις σε σχολές και τμήματα, ώστε η υπόθεση να μην ξεχαστεί.
Το σπίτι στέκει ακόμη, άδειο, δίπλα στο πάρκο. Το 2019 είχε ανακοινωθεί η κατεδάφισή του, καθώς βρίσκεται στη ζώνη επέκτασης του πάρκου, αλλά η οικογένεια και υποστηρικτές αντέδρασαν.
Τα τελευταία χρόνια έγινε στόχος περιέργειας. Μαθητές μπήκαν στον περίβολο «για πλάκα», και τον Μάιο του 2026 δύο εργάτες συνελήφθησαν για απόπειρα κλοπής μέσα στο σπίτι. Δήλωσαν ότι δεν ήξεραν τι είχε συμβεί εκεί.
Φωτογραφία: Waka77 / Wikimedia Commons, CC0
Ο Takeshi Tsuchida ήταν διοικητής του τμήματος Seijo όταν βρέθηκαν τα θύματα. Συνέχισε να μοιράζει φυλλάδια με δική του πρωτοβουλία και μετά τη συνταξιοδότησή του.
Η μητέρα του Mikio, η Setsuko, ήταν 94 ετών τον Δεκέμβριο του 2025. Λόγω ηλικίας δεν μπορεί πια να επισκέπτεται μόνη της τον τάφο τους κάθε επέτειο.
«Όσο ζω ακόμη, θέλω να μπορέσω να τους πω ότι ο δολοφόνος επιτέλους πιάστηκε.»
Setsuko Miyazawa στο πρακτορείο Jiji, Δεκέμβριος 2025 (σε ελληνική απόδοση)
Ο δράστης μπαίνει πιθανότατα από το παράθυρο του μπάνιου στον επάνω όροφο, στην πλευρά του πάρκου Soshigaya.
Ο οικογενειακός υπολογιστής συνδέεται στο διαδίκτυο, ενώ ο δράστης βρίσκεται ακόμη στο σπίτι.
Η μητέρα της Yasuko, που έμενε δίπλα, μπαίνει στο σπίτι και βρίσκει την οικογένεια νεκρή.
Η Ιαπωνία καταργεί την παραγραφή για φόνους που επισύρουν θανατική ποινή.
Η Αστυνομία του Τόκιο ανανεώνει την έκκληση για πληροφορίες· οι νέες πληροφορίες από το κοινό λιγοστεύουν.
Άνδρας περίπου 170 εκατοστών, λεπτός, πιθανότατα δεξιόχειρας. Τα αποτυπώματα και το DNA του δεν υπάρχουν σε κανένα ιαπωνικό αρχείο.
Αίμα που δεν ανήκε στην οικογένεια, σε περισσότερα από δέκα σημεία. Άνδρας, με πιθανή ανατολικοασιατική πατρική και ευρωπαϊκή μητρική καταγωγή.
Η αστυνομία εντόπισε μόνο 12 από τους αγοραστές.
Κατασκευασμένα στη Νότια Κορέα.
Μαζί με τα ρούχα, φαίνεται ότι αγοράστηκε στην επαρχία Kanagawa.
Σεπτέμβριος 2012. Μια οικογένεια σε διακοπές, ένας ντόπιος ποδηλάτης και ένας ήσυχος δασικός δρόμος πάνω από τη λίμνη Annecy.
Glico-Morinaga 1984: Το Τέρας με τα 21 Πρόσωπα που Τρομοκράτησε την ΙαπωνίαΟσάκα, Μάρτιος 1984. Μια απαγωγή στο σπίτι του προέδρου μιας εταιρείας γλυκισμάτων ανοίγει μια υπόθεση που θα κρατήσει τη χώρα σε αγωνία για 17 μήνες.
Hinterkaifeck 1922Βαυαρία, άνοιξη 1922. Μια απομονωμένη φάρμα, βήματα στη σοφίτα και πατημασιές στο χιόνι που οδηγούσαν μόνο προς το σπίτι.
Αιωνία η μνήμη τους. Οι ιστορίες τους αξίζουν σεβασμό.
Ε: Τι συνέβη στην οικογένεια Miyazawa;
Α: Τη νύχτα της 30ής προς 31η Δεκεμβρίου 2000 ένας άγνωστος σκότωσε τους τέσσερις ενοίκους του σπιτιού στη Setagaya. Τους βρήκε η γιαγιά των παιδιών το επόμενο πρωί.
Ε: Έχει λυθεί η υπόθεση;
Α: Όχι. Το DNA του δράστη δεν ταιριάζει με κανένα αρχείο. Η αμοιβή για πληροφορίες είναι 20 εκατομμύρια γιεν.
Ε: Μπορεί να παραγραφεί το έγκλημα;
Α: Όχι. Από το 2010 δεν υπάρχει παραγραφή στην Ιαπωνία για τέτοιου είδους φόνους.
Ε: Πού μαθαίνω περισσότερα;
Α: Στο podcast «Faceless» του Nicolás Obregón, στο ρεπορτάζ «The killer without a face» του αυστραλιανού ABC και στα επετειακά δημοσιεύματα του Jiji.
Η υπόθεση Setagaya δείχνει ότι τα στοιχεία από μόνα τους δεν αρκούν, όπως και η υπόθεση της Villisca το 1912. Ο δράστης άφησε πίσω του σχεδόν τα πάντα εκτός από την ταυτότητά του. Κάθε Δεκέμβριο η αστυνομία ζητά ξανά πληροφορίες, σε μνήμη του Mikio, της Yasuko, της Niina και του Rei.
Αν σας ενδιαφέρουν οι ευρωπαϊκές υποθέσεις χωρίς λύση, διαβάστε και για τη σφαγή της οικογένειας al-Hilli στο Chevaline. Μπορείτε επίσης να εξερευνήσετε όλες τις υποθέσεις στον διαδραστικό χάρτη ή να περιηγηθείτε στο αρχείο ανεξιχνίαστων υποθέσεων.
Έχετε διόρθωση, πηγή ή πληροφορία για την υπόθεση; Γράψτε μας από τη σελίδα Επικοινωνία. Δείτε επίσης πώς δουλεύουμε και πώς ελέγχουμε τις πηγές μας.
Κεντρική εικόνα: το σπίτι από το πάρκο Soshigaya τη νύχτα, φωτογραφία 珈琲牛乳 / Panoramio μέσω Wikimedia Commons, CC BY 3.0, περικομμένη σε 16:9. Οι υπόλοιπες εικόνες έχουν τα στοιχεία τους κάτω από κάθε φωτογραφία.
