Villisca 1912: Οκτώ Νεκροί, Καθρέφτες Καλυμμένοι και Ένα Κομμάτι Μπέικον

Φάκελος #005: Villisca 1912 — Οκτώ Θύματα στον Ύπνο και ο Δράστης που Έμεινε για Μπέικον

Το τσεκούρι άφησε σημάδι στο ταβάνι. Ο δράστης χτύπησε με τέτοια δύναμη που το ατσάλι χάραξε το ξύλο πάνω από το κρεβάτι του Josiah Moore. Ήταν το τσεκούρι του ίδιου του Josiah — από το υπόστεγο. Όταν τελείωσε και με τα οκτώ θύματα, ο δολοφόνος δεν έφυγε. Κάλυψε τους καθρέφτες με υφάσματα. Έπλυνε τα χέρια του στην κουζίνα. Άφησε ένα κομμάτι ωμό μπέικον δίπλα στο τσεκούρι. Και κλείδωσε την πόρτα φεύγοντας.

Στις 10 Ιουνίου 1912, η Villisca, μια μικρή πόλη 2.000 κατοίκων, ξύπνησε για να μάθει ότι οκτώ άνθρωποι — έξι από αυτούς παιδιά — είχαν δολοφονηθεί στον ύπνο τους. Κανείς δεν άκουσε τίποτα. Κανείς δεν είδε τίποτα. Και κανείς δεν καταδικάστηκε ποτέ.

Η Τελευταία Βραδιά

Ο Josiah B. Moore, 43 ετών, ήταν επιτυχημένος έμπορος γεωργικών μηχανημάτων — αντιπρόσωπος της John Deere. Είχε αποχωρήσει από την επιχείρηση του πολιτικού του αντιπάλου Frank F. Jones και είχε φτιάξει δική του. Η σύζυγός του Sarah Montgomery Moore (39) ήταν ενεργή στην Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Τα τέσσερα παιδιά: Herman Montgomery (11), Mary Katherine (10), Arthur Boyd (7) και Paul Vernon (5).

Το βράδυ της 9ης Ιουνίου παρακολούθησαν την εκδήλωση της Ημέρας του Παιδιού (Children’s Day) στην εκκλησία μαζί με δύο φιλενάδες της Katherine — τις αδελφές Ina May Stillinger (8) και Lena Gertrude Stillinger (11–12). Το πρόγραμμα τελείωσε στις 21:30. Έφτασαν σπίτι γύρω στις 21:45–22:00.

Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι κάποιος άκουσε φωνές ή θόρυβο εκείνη τη νύχτα. Πώς κινήθηκε ο δράστης σε ένα ξύλινο σπίτι με τσιριχτές σκάλες χωρίς να ξυπνήσει κανέναν; Ακόμα και σήμερα, αυτό παραμένει ένα από τα αναπάντητα ερωτήματα.

Ανατομία της σκηνής — η ανασύνθεση του ιατροδικαστή (coroner) Linquist

Σύμφωνα με την ανασύνθεση του ιατροδικαστή Dr. L.A. Linquist και των ιατρών που εξέτασαν τα σώματα, ο δράστης μπήκε από ξεκλείδωτη πόρτα (συνήθης πρακτική στη Villisca του 1912). Χρησιμοποίησε το τσεκούρι του ίδιου του Josiah που βρισκόταν στο υπόστεγο:

1. Κύριο υπνοδωμάτιο: Χτύπησε πρώτα τον Josiah — με τέτοια δύναμη που το τσεκούρι άφησε σημάδι στην οροφή. Ο Josiah δέχθηκε τα περισσότερα χτυπήματα από όλα τα θύματα. Η Sarah δέχθηκε λιγότερα χτυπήματα.

2. Δωμάτιο παιδιών: Συνέχισε στα τέσσερα παιδιά Moore.

3. Ξενώνας στο ισόγειο (πρώην δωμάτιο ραπτικής): Κατέβηκε στο προσωρινό υπνοδωμάτιο των Stillinger. Η Lena φαίνεται ότι μετακινήθηκε ή αντιστάθηκε ελαφρά — το σώμα της βρέθηκε πιο χαμηλά στο κρεβάτι, ένδειξη ότι μπορεί να είχε ξυπνήσει.

4. Επέστρεψε επάνω: Σύμφωνα με την ανασύνθεση, ο δράστης γύρισε στο κύριο υπνοδωμάτιο και χτύπησε ξανά το ζεύγος Moore.

Μετά τις δολοφονίες, ο δράστης δεν έφυγε. Παρέμεινε στο σπίτι. Και έκανε πράγματα που κανείς δεν κατάλαβε ποτέ:

• Κάλυψε τα πρόσωπα όλων των θυμάτων με ρούχα ή σεντόνια
• Κάλυψε όλους τους καθρέφτες και τα γυάλινα μέρη των πορτών με υφάσματα
• Άφησε μια λάμπα κεροζίνης με το γυαλί αφαιρεμένο και το φιτίλι χαμηλωμένο
• Έπλυνε τα χέρια του σε μπολ νερό στην κουζίνα
• Άφησε ένα κομμάτι ωμό μπέικον (περίπου 4 λίβρες, 1,8 κιλά) δίπλα στο τσεκούρι, στο δωμάτιο των Stillinger
• Δεύτερο κομμάτι μπέικον βρέθηκε στο ψυγείο πάγου (icebox)
• Κλείδωσε την πόρτα φεύγοντας

Δεν κλάπηκε τίποτα. Δεν υπήρξε διάρρηξη. Δεν υπήρξαν δακτυλικά αποτυπώματα.

Εφημερίδα: The Day Book (Σικάγο), 14/6/1912 / Wikimedia Commons, κοινό κτήμα (public domain)

Η Μόλυνση της Σκηνής — Πώς Καταστράφηκε η Έρευνα

Μέχρι τις 10:30 το πρωί η Εθνική Φρουρά είχε περιφράξει το σπίτι. Μέχρι τότε όμως, δεκάδες άνθρωποι είχαν ήδη μπει μέσα, είχαν αγγίξει το τσεκούρι, είχαν πάρει «αναμνηστικά» από το σπίτι. Ο τοπικός φαρμακοποιός προσπάθησε να φωτογραφίσει τη σκηνή και διώχθηκε.

Η ιατροδικαστική ανάκριση (coroner’s inquest) της 11ης Ιουνίου άκουσε 13–14 μάρτυρες. Δεν προέκυψε σαφές κίνητρο. Δεν υπήρξε τοξικολογική εξέταση (η υποψία ότι τα θύματα είχαν ναρκωθεί με κάτι στο γάλα ή το κακάο παρέμεινε εικασία). Δεν υπήρχε DNA, δεν υπήρχαν σύγχρονες τεχνικές ανάλυσης κηλίδων αίματος.

Η έρευνα καταστράφηκε πριν καν ξεκινήσει.

Οι Τέσσερις Μεγάλοι Ύποπτοι

1. Reverend Lyn George Jacklin Kelly — Η Ψεύτικη Ομολογία

Περιπλανώμενος ιεροκήρυκας, ψυχικά ασταθής, γνωστός και για ηδονοβλεπτική συμπεριφορά. Βρισκόταν στη Villisca το βράδυ των δολοφονιών και έφυγε με το τρένο στις 5:00–5:50 το πρωί. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι μίλησε για οκτώ νεκρούς πριν ανακαλυφθούν τα σώματα.

Το 1917 ομολόγησε: άκουσε τη φωνή του Θεού να του λέει «Slay utterly» και «Suffer the little children to come unto me». Αργότερα ανακάλεσε την ομολογία. Δύο δίκες: η πρώτη κατέληξε σε αδιέξοδο των ενόρκων (hung jury), η δεύτερη σε αθώωση. Σήμερα θεωρείται ότι η ομολογία ήταν εξαναγκασμένη και ασυνεπής με τη φυσική σκηνή — ο Kelly ήταν αδύναμος, χαμηλού αναστήματος, ψυχικά αποδιοργανωμένος. Δύσκολα ταιριάζει με τη μεθοδική και σωματικά απαιτητική εκτέλεση.

2. Frank F. Jones — Ο Γερουσιαστής

Γερουσιαστής της Αϊόβα, πρώην εργοδότης του Josiah. Ο Moore είχε φύγει παίρνοντας πελάτες. Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ James Wilkerson προώθησε τη θεωρία ότι ο Jones πλήρωσε τον William «Blackie» Mansfield για να σκοτώσει τον Moore. Ο Mansfield είχε άλλοθι, και το 1916 σώμα ενόρκων αρνήθηκε να τον παραπέμψει σε δίκη. Η θεωρία κατέστρεψε την πολιτική καριέρα του Jones — χωρίς ποτέ να προκύψουν αποδείξεις.

3. Henry Lee Moore — Ο Άλλος Δολοφόνος με Τσεκούρι

Λίγους μήνες αργότερα, ο Henry Lee Moore (καμία συγγένεια) καταδικάστηκε για τη δολοφονία της μητέρας και της γιαγιάς του με τσεκούρι στο Missouri. Ο ομοσπονδιακός πράκτορας M. W. McClaughry τον συνέδεσε με σειρά παρόμοιων οικογενειακών δολοφονιών. Νεότερες έρευνες (η ιστορικός Beth Klingensmith και άλλοι) αποδυναμώνουν αυτή τη σύνδεση λόγω χρονολογικών και γεωγραφικών ασυνεπειών.

4. The Man from the Train — Ο Κατά Συρροή Δολοφόνος των Σιδηροδρόμων

Στο βιβλίο The Man from the Train (2017), οι Bill James και Rachel McCarthy James προτείνουν ότι ένας Γερμανός μετανάστης — ο Paul Mueller — εργάτης σε αγροκτήματα και σιδηροδρόμους, διέπραξε δεκάδες παρόμοιες οικογενειακές δολοφονίες μεταξύ 1898 και 1912. Κοινά χαρακτηριστικά: μικρές πόλεις κοντά σε σιδηροδρομικές γραμμές, χρήση κυρίως του αμβλέος μέρους του τσεκουριού, κάλυψη θυμάτων και καθρεφτών, παραμονή στη σκηνή, καμία κλοπή.

Αυτή είναι η πιο συνεκτική θεωρία μέχρι σήμερα — αν και παραμένει αναπόδεικτη. Ο Mueller δεν συνελήφθη ποτέ.

Τι Μας Λέει η Συμπεριφορά του Δράστη

Ο δράστης δεν ήταν σε κατάσταση πανικού. Παρέμεινε στο σπίτι αρκετή ώρα μετά τις δολοφονίες. Κάλυψε καθρέφτες και πρόσωπα — συμπεριφορά που στη σύγχρονη ανάλυση ερμηνεύεται είτε ως αποφυγή της δικής του αντανάκλασης είτε ως τελετουργικό στοιχείο.

Το μπέικον παραμένει το πιο ανεξήγητο εύρημα. Δεν υπάρχει συναίνεση: σεξουαλικό φετίχ; Προσπάθεια παραπλάνησης; Κάτι εντελώς τυχαίο από ένα διαταραγμένο μυαλό;

Η απουσία κλοπής, η στόχευση ολόκληρης της οικογένειας, και η χρήση κυρίως του αμβλέος μέρους του τσεκουριού δείχνουν ότι το κίνητρο ήταν προσωπική εκδίκηση ή ψυχαναγκαστική ικανοποίηση. Το γεγονός ότι ο δράστης κλείδωσε την πόρτα παίρνοντας το κλειδί υποδηλώνει ψυχραιμία και έλεγχο — όχι πανικό.

Υπήρχε δεύτερος δράστης; Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Το μέγεθος της βίας, η ταχύτητα εκτέλεσης σε δύο ορόφους και το γεγονός ότι κανένα θύμα δεν ξέφυγε κάνουν ορισμένους ερευνητές να υποστηρίζουν ότι δύο άτομα συνεργάστηκαν.

Συχνές ερωτήσεις

Ε: Τι συνέβη στη Villisca;
Α: Στις 10 Ιουνίου 1912, οκτώ άνθρωποι (έξι παιδιά) βρέθηκαν δολοφονημένοι με τσεκούρι στον ύπνο τους στο σπίτι της οικογένειας Moore στην Αϊόβα.

Ε: Λύθηκε ποτέ η υπόθεση;
Α: Όχι. Παρά τους πολλούς υπόπτους και την ομολογία του Reverend Kelly (που αργότερα την ανακάλεσε), κανείς δεν καταδικάστηκε ποτέ. Η σκηνή είχε μολυνθεί από δεκάδες πολίτες πριν φτάσουν οι αρχές.

Ε: Τι σημασία έχει το μπέικον;
Α: Άγνωστη. Βρέθηκε δίπλα στο τσεκούρι στο δωμάτιο των Stillinger. Κανείς δεν έχει δώσει πειστική εξήγηση — παραμένει ένα από τα πιο παράξενα ευρήματα στην ιστορία των αμερικανικών εγκλημάτων.

Ε: Ποιος είναι ο πιο πιθανός δολοφόνος σήμερα;
Α: Η θεωρία του «Man from the Train» (ένας Γερμανός μετανάστης, κατά συρροή δολοφόνος) είναι η πιο συνεκτική, αλλά παραμένει αναπόδεικτη. Δεν υπάρχει οριστική απάντηση.

Ε: Πού μαθαίνω περισσότερα;
Α: Το Villisca Axe Murder House λειτουργεί ως μουσείο όπου οι επισκέπτες μπορούν να διανυκτερεύσουν. Το βιβλίο The Man from the Train (2017) των Bill James και Rachel McCarthy James είναι η πιο ολοκληρωμένη ανάλυση.

Συμπέρασμα: Η υπόθεση Villisca δεν είναι απλώς μια άλυτη δολοφονία. Είναι η απόδειξη ότι η δικαιοσύνη είναι τόσο ισχυρή όσο η έρευνα που την υποστηρίζει. Όταν η σκηνή μολύνεται από δεκάδες πολίτες πριν φτάσουν οι αρχές, όταν ο τοπικός φαρμακοποιός διώχνεται επειδή προσπάθησε να φωτογραφίσει τα τεκμήρια, και όταν τα «αναμνηστικά» περιλαμβάνουν ακόμα και κομμάτια κρανίου — το έγκλημα μένει ανοιχτό για πάντα.

Οκτώ άνθρωποι κοιμήθηκαν ένα καλοκαιρινό βράδυ στη Villisca και δεν ξύπνησαν ποτέ. Σήμερα, το σπίτι λειτουργεί ως μουσείο όπου τουρίστες κοιμούνται στα ίδια δωμάτια. Τα ερωτήματα παραμένουν ακριβώς εκεί που τα άφησε ο δράστης το 1912 — και μετά από 114 χρόνια, ακόμα δεν ξέρουμε το όνομά του.

Πηγές: Wikipedia — Villisca axe murders, Iowa Cold Cases — Villisca Axe Murders, Smithsonian — «The Ax Murderer Who Got Away», The Man from the Train (Bill James & Rachel McCarthy James, 2017), Villisca Axe Murder House museum.

Κεντρική εικόνα: το σπίτι Josiah B. και Sara Moore στη Villisca (2016), Jason McLaren / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0, περικομμένη σε 16:9. Οι υπόλοιπες εικόνες έχουν τα στοιχεία τους κάτω από κάθε φωτογραφία.

Σχετικά Άρθρα:

• Hinterkaifeck 1922
• Lake Bodom 1960 — Τρεις Νεκροί, Ένας Επιζών
• Henry Debosnys — Ο Δολοφόνος με τα Άλυτα Κρυπτογραφήματα